Francisco van Jole

Thuis op internet

De domeinnaam .nl is in een kwart eeuw zo vanzelfsprekend geworden als de NL-sticker achter op auto’s. Hé een Nederlander denk je bij het zien, maar dan alleen in het buitenland. In Nederland zelf valt de sticker niet op en is even vanzelfsprekend als een tankdop. De stichting internet domeinregistratie is best te vergelijken met de Rijksdienst voor het wegverkeer die de kentekenregistratie verzorgd.

De vergelijking komt niet zo maar uit de lucht vallen want toen niemand zich nog iets kon voorstellen bij internet introduceerde toenmalig Amerikaans senator de term ‘elektronische snelweg’. Die beeldende vergelijking werkte goed al zal niemand zich nu nog een snelweg voorstellen bij internet. Dat is het lot van succesvolle metaforen, ze maken zichzelf overbodig. Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat mensen zich nu nog voorstellen als ze denken aan internet. Misschien zien ze het als elektriciteit, daar kan ook niemand een beeld van vormen. Elektriciteit is een lampje, een functionerend apparaat. Internet is een webpagina, een tweet of het bereikmetertje op je mobiele telefoon.

Toch was die vergelijking niet zonder risico. Er zijn plannen geweest voor een heuse kentekenregistratie zodat iedereen op te sporen was, er heeft wel eens iemand geopperd wegenbelasting door te voeren op de digitale snelweg. Het mooiste was het voorstel dat internetgebruik onder invloed van alcohol verboden moest worden. Want waarom op ene snelweg wel en op de andere niet?

Internet heeft al die plannen overleefd. Nu na een kwart eeuw is iedereen er aan gewend en weet vrijwel niemand wat het precies is. Behalve dan dat .nl Nederland is. Het is ons thuis op internet. Daar heb je niet eens een homepage meer voor nodig.

Francisco van Jole (twitter: @2525)
Internetjournalist