Roelof Meijer

De eerste periode van de opkomst van het internet én van de opkomst van het .nl-domein zijn - helaas, vind ik nu - aan mij voorbij gegaan. Van 1987 tot halverwege 1996 woonde en werkte ik in respectievelijk Zambia en Burkina Faso. Internet en e-mail behoorden daar en in die tijd niet tot de mogelijkheden. Telefoon hadden we in Zambia niet, communicatie met Nederland verliep per (lucht)post (van die dunne blauwe velletjes), radio en telex (20 km bij ons vandaan stond zo’n apparaat, dat later werd vervangen door een peperdure innovatie: de ’fax’). In Burkina Faso hadden we wel telefoon en zelfs een eigen fax (toen al veel goedkoper geworden). Ook een laptop maar geen internet, geen mail. Communicatie met Nederland verliep nog steeds per blauwe velletjes, nu werd de tekst wel vaak gemaakt op de laptop in WordPerfect en op de velletjes geprint.
Terug in Nederland, medio ’96, werden we ’ineens’ geconfronteerd met mobiele telefonie, ‘kaal’ internet en e-mail. Binnen het bedrijf waar ik kwam te werken werd e-mail gebruikt, maar buiten het bedrijf kon je er nog niet zoveel mee. Ik meen mij te herinneren dat er ook nog verschillende protocollen werden gebruikt, die niet compatibel waren. Een website was er nog niet. Thuis nam ik ook internet (maar daar kon je nog niet zoveel mee) en e-mail, van WorldAccess (later Planet, nu KPN). En dus ontstond de eerste verbinding met .nl; via mijn wxs.nl e-mailaccount. ‘Ultrasmalband’ zou je het kunnen noemen; 7k2 modem en inbellen via één nummer in Amsterdam. Tijdens etenstijd en diep in de nacht kwam je er meestal wel door. Browsen met Netscape, de strijd met Explorer woedde volop.

 Toen we een 14k4 modem kregen en konden inbellen (weet je nog?) op meerdere nummers (plaatsen, in ons geval Nijmegen), werd het allemaal wat bruikbaarder. Ook natuurlijk omdat er meer informatie op het internet kwam, presentatie en leesbaarheid beter werden en er zoekmachines kwamen. Evengoed was het nog een dure (afrekenen per telefoontik aub) en niet al te productieve hobby. Downloaden van een bestand was in de praktijk vaak geen optie; je was dan lange tijd niet bereikbaar, terwijl de kans groot was dat de verbinding halverwege uitviel.
Maar de verbindingen werden sneller, er kwam steeds meer content en de eerste diensten werden aangeboden. De Belastingdienst bijvoorbeeld innoveerde: het heen en weer sturen van een diskette werd vervangen door het uploaden van de aangifte. Kon je in het begin ook beter ’s avonds laat doen. Ik deed mijn eerste online aankoop (boek bij bol.com), rembours nog als ik mij niet vergis. We sloegen ISDN over (dus ík heb SIDN nooit ’ISDN’ genoemd) en kregen (nou ja, krijgen.., dat waren prijzen) ADSL.

En tóen werd het serieus. Internetbankieren, prijs- en kwaliteit vergelijken, hotels en vliegreizen boeken, e-mails e-mails e-mails, fora, blogs, Skype, online nieuws, informatie vergaren en delen, de kinderen gingen gamen, msn’en en Hyves en Twitter deden hun intrede. Mobiel internet en ‘apps’ kwamen razendsnel op. Google Earth! Streetview, Photosynth en aumented reality. En ineens was iedereen online en kon je het zo gek niet verzinnen of het was online te vinden, te leren, te downloaden, te kopen, te bekijken, te beluisteren, te regelen, te doen.
Ergens in die periode, januari 2005, ging ik aan de slag als Algemeen Directeur bij SIDN. Tot dat moment was ik qua gebruik een vrij gemiddelde internetter, die bovendien bar weinig wist van hoe het allemaal werkte, wat er allemaal bij kwam kijken. Als gevolg van het (mondiale) werkveld van SIDN nam mijn internet en e-mailgebruik exponentieel toe. Ik werd ondergedompeld en maakte kennis met de vele facetten van het internet; de schier onbegrensde mogelijkheden, de keerzijde cybercrime, techniek en technologie, de formele en vooral informele structuren en de maatschappelijke, economische en politieke aspecten. En dat allemaal in een periode waarin de ontwikkelingen stormachtig waren en de impact van internet overal zichtbaar werd. Een periode waarin de sector sterk professionaliseerde. En waarin de situatie ontstond dat de wereld zonder internet wel door zou draaien, maar het leven om ons heen tot stilstand zou komen. En overheden zich zorgen begonnen te maken over de ontstane afhankelijkheid en over de stabiliteit en robuustheid van het internet.

Met 1,3 miljoen domeinennamen was .nl begin 2005 het op twee na grootste landendomein ter wereld. Nu, 6 jaar later en met bijna 4,3 miljoen domeinnamen, staan we op de vierde plek, achter .de (Duitsland), .uk (Verenigd Koninkrijk) en .cn (China) . Een bijzondere situatie, gelet op de omvang van onze economie en bevolking. Maar Nederland figureert dan ook in de kopgroep van menig internetgerelateerd prestatielijstje.
De afgelopen jaren professionaliseerde en groeide SIDN sterk. De eisen die onze klanten aan ons stellen worden, als gevolg van de ontwikkeling van het internet en de diensten die erover verleend worden, terecht doorlopend hoger.

Door te zorgen voor een goede werking van die 4,3 miljoen .nl-domeinnamen en voor de vindbaarheid van tientallen miljoenen webpagina’s en e-mailadressen bevinden SIDN’ers zich in het hart van ’e-Nederland’. Een grote verantwoordelijkheid, die elk van ons zeer serieus neemt. Als belangrijke mondiale speler dragen we daarnaast actief bij aan de wereldwijde technische, beleidsmatige en politieke ontwikkelingen rondom internet.

Het internet én het .nl-domein zijn zeer prominente factoren in mijn leven. Zakelijk omdat ik mij met passie, gedrevenheid en trots inzet om het .nl-domein en SIDN nóg succesvoller en waardevoller te maken dan zij al zijn en bovendien wil bijdragen aan de wereldwijde ontwikkeling van het internet tot haar volle potentieel. Privé doordat mijn gezin en ik intensieve en enthousiaste gebruikers zijn van het internet en onlosmakelijk daarvan: het .nl-domein.

Roelof Meijer, Algemeen Directeur SIDN

Graag geef ik het estafettestokje nu door aan u.
Wij horen graag wat uw verhaal is ten aanzien van 25 jaar .nl!